ΣΟΚ στις Ένοπλες Δυνάμεις-Υπολοχαγός αυτοκτόνησε λόγω οικονομικών δυσκολιών

Σοκ στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ένας υπολοχαγός αυτοκτόνησε και οι λόγοι που τον οδήγησαν σ΄αυτή τη τραγική απόφαση δείχνουν ότι είναι οικονομικοί. Ο υπολοχαγός είχε αφήσει σημείωμα στο οποίο εξηγούσε τους λόγους της απόφασής του .
Ο υπολοχαγός παντρεμένος και πατέρας δύο μικρών παιδιών έπεσε από το μπαλκόνι του σπιτιού του. Υπηρετούσε σε μονάδα της Ριτσώνας.
Οι συνάδελφοί του υποστηρίζουν ότι οι λόγοι είναι οικονομικοί και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ο υπολοχαγός είχε αναγκαστεί να εργάζεται και εκτός στρατού για να μπορεί να τα βγάλει πέρα. Κάτι που δεν κατάφερε με αποτέλεσμα δύο 24ωρα μετά το Πάσχα να δώσει τέρμα στη ζωή του.
Η είδηση έχει προκαλέσει σοκ στη μονάδα του και δείχνει ότι η κατάσταση που επικρατεί στις ΕΔ είναι πλέον δυσβασταχτη και κανείς δεν μπορεί να αποφύγει την σκληρή πραγματικότητα . Κυρίως οι ηγεσίες που “σφυρίζουν” αδιάφορα.  

 

 http://www.onalert.gr

Αυτά είναι τα νέα αποβατικά των Τούρκων. Εναντίον ποιου θα τα χρησιμοποιήσουν; ΒΙΝΤΕΟ

Οι Τούρκοι υποστηρίζουν ότι ναυπήγησαν τον πιο γρήγορο αποβατικό σκάφος,με ταχύτητα που φθάνει στα 18 μίλια. Τα ναυπήγησαν στα ναυπηγεία Αναντολού. Το μόνο ερώτημα στο οποίο δεν απαντά το τηλεοπτικό ρεπορτάζ... είναι εναντίον ποιου θα τα χρησιμοποιήσουν. Αλλά αυτό εμείς οι Έλληνες το γνωρίζουμε.

Σύμφωνα με όσα λέει στο ρεπορτάζ ο Τούρκος αξιωματικός (μετ.tourkikanea.gr), το νέο αποβατικό σκάφος “διαθέτει συστήματα με τα οποία μπορεί να αντιμετωπίσει, κάθε τι που μπορεί να το απειλήσει σε μικρή απόσταση, όπως κάθε είδους αεροπλάνα, ελικόπτερα και άλλα πλοία.

Για να γίνει δεκτό ως επιτυχημένο ένα αποβατικό σκάφος πρέπει να μπορεί να βγάζει στην ξηρά την ίδια στιγμή μεγάλο αριθμό από στρατιώτες, θωρακισμένα οχήματα και πυρομαχικά. Γι αυτό χρειάζεται μεγάλος όγκος. Και όταν μεγαλώνει ο όγκος δυσκολεύονται κατά την προσέγγιση στην ακτή…

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των σκαφών της Τουρκίας είναι ότι παρά τους 1150 τόνους βάρος του μπορεί να φτάνει τόσο κοντά στην ακτή. Το πλοίο 300 μέτρων μπορεί να μεταφέρει 7 άρματα ή 270 πεζοναύτες. Ακόμη και σε βάθος ενός μέτρου, μπορεί να κάνει απόβαση. Για την σύντομη προσέγγιση διαθέτει πρωραίο έλικα”.

Ναυπηγήθηκαν 8 πλοία τα οποία παραδόθηκαν έγκαιρα στο ναυτικό.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ



Parapona-Rodou

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ: "ΜΕ ΕΞΑΘΛΙΩΣΑΝ. ΜΟΥ ΚΟΒΟΥΝ ΤΟ ΡΕΥΜΑ, ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ"

Ο Σαμαράς και οι άλλοι δωσίλογοι-υπηρέτες των δανειστών θέλουν να είναι αξιόπιστοι στους..εταίρους μας. Σε αυτούς που διαλύουν και τις ένοπλες δυνάμεις... και το αξιόμαχό
τους. Αυτό λέει μέσα απο το πασχαλινό μήνυμα-επιστολή του ένας Έλληνας αξιωματικός που υπηρετεί στον Έβρο. Το κείμενο χωρίς πολλά λόγια αφιερώνεται σ΄ όσους έφεραν τους Έλληνες στρατιωτικούς σ΄ αυτό το σημείο εξαθλίωσης που περιγράφει ο αξιωματικός. Η αξιοπρέπειά του προκύπτει από τον τρόπο γραφής του. Δεν υπερβάλλει. Και στο τέλος εύχεται σ΄ αυτούς που τον έφεραν σ΄ αυτή τη κατάσταση Καλή Ανάσταση. Την οποία ο ίδιος και η οικογένειά του θα την περάσουν πολύ δύσκολα. Χωρίς ρεύμα!
Συγχαρητήρια λοιπόν σ΄ όσους πολύ εύκολα προσπερνούν αυτή την πραγματικότητα με δηλώσεις και στους άλλους που ασχολούνται με το αν κάποιος υφιστάμενός τους τόλμησε να πει ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και κάτι πρέπει να γίνει. Και στους άλλους που έχουν δει την απόγνωση των συναδέλφων τους ως άρμα που θα τους πάει σε αξιώματα και θέσεις.
Ας καθήσουν τώρα να βρουν πως αυτός ο αξιωματικός έφθασε στο σημείο να στείλει αυτή την επιστολή στο kranos.gr και στο Onalert. Ελπίζουμε να "σπαταλήσουν" λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους για την διαβάσουν.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Επικοινωνώ μαζί σας σήμερα, έχοντας τηρήσει μέχρι τώρα, την αξιοπρεπή σιγή και απόσταση που επιβάλλει το σχήμα της επαγγελματικής μου ιδιότητας, αλλά και η αυτεπιβαλλόμενη αξιοπρέπεια του μαχόμενου Έλληνα βιοπαλαιστή.
Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς επί 30 συναπτά έτη, ανέλαβα με αγόγγυστη προσήλωση, τα υψηλά καθήκοντα που μου ανέθεσε η Πατρίδα μου...
και μέχρι σήμερα, όπως μαρτυρούν και οι περιοδικές αξιολογήσεις των προϊσταμένων μου, ανταποκρίθηκα επιτυχώς.
Οικογενειάρχης κατ΄ επιλογήν
πολύτεκνος κατά συνείδηση υπηρέτησα τα μισά και παραπάνω έτη της θητείας μου στον Βόρειο Έβρο, προσαρμόζοντας τις ανάγκες της υπηρεσίας στην ζωή μου, μια και παντρεύτηκα εδώ, αγόρασα (επί δανείω) σπίτι εδώ, μεγαλώνω τρία παλληκάρια εδώ, και προσδοκώ να τελειώσω τον βίο μου εδώ, στο μεθοριακό μετερίζι του Ελληνισμού.
Βίωσα εδώ και δεκαετίες, την αμετροεπή οικονομική μας πολιτική, και τέθηκα εκόντας-άκοντας πάντα πρώτος στην κάθε κυβερνητική απόφαση, προσαρμόζοντας επί δεκαετίες την ζωή μου, σε ένα πληθωρισμένο βιοπορισμό, που ποτέ ο μισθός δεν επαρκούσε, αλλά έστω και με δανεισμό, κατάφερνε να διατηρήσει εμένα και την οικογένειά μου στα όρια της αξιοπρέπειας, ίσα-ίσα για να μπορώ να εκπληρώσω την αποστολή μου.
Εδώ και τρία χρόνια, βιώνω και την τελευταία πράξη της αδικίας, στο πρόσωπο μου, στην ιδιότητά μου και στην οικογένειά μου, με την πρωτοφανή στα χρονικά συρρίκνωση των ήδη μέχρι τότε πληθωρισμένων και στερουμένων ισολογισμού (έναντι των πραγματικών αναγκών διαβίωσης) αποδοχών μου.
Και πάλι δεν ομίλησα. Και πάλι αγόγγυστα σήκωσα το βάρος και την στέρηση, συνηθισμένος στην λιτή ζωή του στρατιώτη. Αλλά μάλλον, άνοιξα την όρεξη του τιμητή του έργου μου, να συνεχίζει να μου στερεί σταδιακά εδώ και τρία χρόνια, κομμάτι - κομμάτι την αξιοπρέπειά μου. Έτσι, κοντεύοντας τα 50 μου χρόνια, είδα μέρα την μέρα, να μου αποδομούν, ότι προσπάθησα να φτιάξω τίμια για την οικογένειά μου.
Έγινα αρχικά ασυνεπής οφειλέτης των πιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία με ψυχρή λογιστική τόκισαν την ασυνέπειά μου και την έφεραν στην πλήρη αδυναμία εξόφλησης.
Αναγκάστηκα να ζητήσω δικαιοσύνη και μετά κόπων και βασάνων, έφτασα να αιτηθώ το κούρεμα που προβλέπει ο Νόμος Κατσέλη περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών.
Έφτασα στο σημείο, να χάσω το ένα και μοναδικό αυτοκίνητο , νομή και αυτό της τράπεζας που ψυχρά το κατάσχεσε.
Αθέτησα αναγκαστικά να εξοφλήσω τα χρέη μου στην εφορία για το 2012 (μια και το ασύλληπτο για μένα ποσό των 2817 ευρώ, αδυνατώ από πέρισυ να το πληρώσω έστω και τμηματικά).
Είδα το υπόλοιπο των αποδοχών μου από τα Χριστούγεννα να συρρικνώνεται στα 500 ευρώ μηνιαίως (ακόμα και σήμερα τόσα παίρνω), βίωσα και βιώνω την ανεργία της συζύγου μου, ζώ την ειρωνεία της ανακοίνωσης της πρόσληψής της στον ίδιο φορέα και με την ίδια ειδικότητα εδώ και 40 μέρες, αλλά ακόμη να την καλέσουν να εργασθεί (βλέπεις δεν αρκεί να πρωτεύσεις σε ένα διαγωνισμό, δεν αρκεί να το ανακοινώσουν εγγράφως, χρειάζεται και επιβεβαίωση από τον ΑΣΕΠ και έκδοση ΦΕΚ και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς, για να μπορέσει μια πολύτεκνη μάνα, με 3 πτυχία αναγνωρισμένα από το κράτος και άλλα επικουρικά προσόντα να εργασθεί για λίγους μήνες και να ταΐσει τα παιδιά της).
Έζησα την ειρωνεία της στέρησης των παγίων οδοιπορικών παραμεθορίου, λες και 200 ευρώ και αυτά με κρατήσεις, έβαλαν μέσα τον κρατικό προϋπολογισμό.
Έζησα παράλληλα την διακοπή του ισόβιου πολυτεκνικού επιδόματος της συζύγου μου από τον ΟΓΑ , λες και η διατίμηση των 320 ευρώ το δίμηνο μπορεί να αντισταθμίσει τις ανάγκες μιας πολύτεκνης μάνας να μεγαλώσει τα παιδιά της.
Δέχτηκα σιωπηρά να διακανονίζω μήνα τον μήνα επί 3 χρόνια τις οφειλές μου στην ΔΕΗ -μια αδιάκοπη στέρηση του υπολοίπου των πενιχρών αποδοχών μου, χωρίς έλεος, υπό την απειλή της στέρησης του αγαθού του ηλεκτρισμού.
Ζήσαμε με τα παιδιά μου και την γυναίκα μου, αυτό το χειμώνα εδώ πάνω, με κρύο, στερούμενοι εδώ και δύο χειμώνες το πετρέλαιο, μια και οι τιμές ήταν απαγορευτικές. Τρυπήσαμε τους τοίχους και βγάλαμε καπνοδόχους, ξεθάψαμε σόμπες από τις αποθήκες των παππούδων, μαζέψαμε ξύλα και τα κάψαμε, ανάψαμε καλοριφέρ ηλεκτρικά, κλιματιστικά και ότι άλλο βρήκαμε για να ζεστάνουμε το σπίτι μας.
Και τους τελευταίους δύο μήνες, ήρθε και η κορύφωση.
Η ΔΕΗ, συνεπής συνέταιρος μου κάθε μήνα εδώ και τρία χρόνια, μας έστειλε το λογαριασμό της.
Απελπισμένα ζήτησα πριν ένα μήνα διακανονισμό εκ νέου, και πήρα την απάντηση να πληρώσω σε 4 δόσεις από 300 ευρώ.
Και το δέχτηκα. Και πλήρωσα μια δόση. Και πριν μια εβδομάδα, ήρθε και ο εξοφλητικός λογαριασμός, να μου φορτώσει συνολικά (μαζί με τα οφειλόμενα) να πληρώσω 2785 ευρώ, μέχρι τις 29 Απριλίου. Με ειδοποίηση διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος.
Και σήμερα, 1η Μαΐου, πήγα στην τοπική ΔΕΗ, για να εισπράξω την απάντηση, ότι δεν ανήκω στις κοινωνικές ομάδες που ευεργετούνται από τον διακανονισμό πολλαπλών (έως 48 δόσεων) λόγω υψηλής κατανάλωσης και λόγω εισοδήματος, ότι δεν γίνεται διακανονισμός πάνω σε ήδη συναφθέντα διακανονισμό που μάλιστα αθετήθηκε (πέρασε βλέπεις ο Απρίλιος), ότι οφείλω να καταβάλω άμεσα το ποσό μέχρι την μετά το Πάσχα Τετάρτη 8-5-13(βλέπετε το ανθρωπιστικό πρόσωπο των κοινωφελών υπηρεσιών περιορίζεται μόνο στις ημέρες των θρησκευτικών αργιών), ή το ήμισυ αυτού και να αιτηθώ εκ νέου διακανονισμό -και να παρακαλέσω να εγκριθεί νέος με 1-2 δόσεις σύν τα τρέχοντα που θα έρθουν-, ειδάλλως, τα κεντρικά -μου το τόνισαν αυτό αποποιούμενοι πάσης προσωπικής ευθύνης και εν πλήρη κατανοήσει του προβλήματός μου- θα αποστείλουν εντολή σε εργολάβο να μου διακόψει την παροχή.
Κι εγώ κοιτάζοντας το τελευταίο εκατοστάρικο -από τα 5 της τελευταίας μου μισθοδοσίας- αποχώρησα ευχόμενος στους υπαλλήλους καλό Πάσχα.
Αυτή την μεγάλη Τετάρτη, 1-5-13, η αξιοπρέπεια ενός ακόμη σιωπηρά μαχόμενου Έλληνα πολίτη, Αξιωματικού εν ενεργεία στην Μεθόριο και πολύτεκνου οικογενειάρχη και συζύγου άνεργης -επιτυχούσης αλλά μη προσληφθήσας- έλαβε το ύστατο της πλήγμα. Αμέσως μετά τις κωδωνοκρουσίες της επερχόμενης Ανάστασης, το μόνο φως που θα απομείνει στο σπίτι και την οικογένειά μου, θα είναι το Άγιο Αναστάσιμο Φως στην λαμπάδα και στο κανδήλι (για όσο υπάρχει λάδι να κάψει).
Κι εγώ αγόγγυστος, χωρίς επιρροή από τα προαναφερόμενα, αύριο το πρωί όπως και κάθε μέρα που θα ακολουθήσει, θα φορέσω την στολή μου και θα σταθώ εν πλήρη αφοσίωση όρθιος στο στρατιωτικό τμήμα που διοικώ και θα ασκήσω ανεπηρέαστος τα καθήκοντά μου, με απόλυτο γνώμονα το συμφέρον της υπηρεσίας μου.
Ζητώ συγνώμη, αν η ανθρώπινη ανεπάρκειά μου, μειώνει την αυτεπάγγελτη απαίτηση των συν-Ελλήνων που με θέλουν στην έπαλξή μου, περήφανο Στρατιώτη. Υπόσχομαι να μην τους απογοητεύσω, παρά τις προσωπικές στερήσεις μου.
Αδυνατώντας όμως, να ανταποκριθώ πλέον στην επιβίωση της οικογένειάς μου, θεώρησα σωστό, να τολμήσω να δημοσιεύσω το πρόβλημά μου, ελπίζοντας τουλάχιστον στην κατά το μέτρο του δυνατού ανταπόκριση κάποιων αρμοδίων.
Με την εναπομένουσα αξιοπρέπεια εκ μέρους μου και της οικογένειάς μου, που καλείται να ανέβει κι άλλο Γολγοθά, σας εύχομαι Καλή Ανάσταση.
onalert

Parapona-Rodou

Επιστολή-σοκ ΕΠΟΠ ,μετά από την αυτοκτονία συναδέλφου του στον Έβρο

Αν και οι λέξεις έχουν αρχίσει να χάνουν πια τη σημασία τους ,τα όσα γράφουν οι στρατιωτικοί για τις συνθήκες της ζωής τους σε ακριτικές μονάδες δεν μπορούν παρά να συγκλονίζουν. 
Οι περιγραφές και οι πληροφορίες που δημοσιοποιούν συγκλονίζει όχι μόνο για τη ζοφερή πραγματικότητα που αποκαλύπτουν ,αλλά και για την ανεξήγητη αναλγησία που με σταθερότητα επιδεικνύει η πολιτική ηγεσία της χώρας σ΄ έναν από τους “πυλώνες του κράτους” που λογικά θα έπρεπε να προστατεύσει. Για να μην καταρρεύσει ολόκληρο το κράτος.
Ένας ΕΠΟΠ από τον Έβρο, επηρεασμένος και φορτισμένος από την αυτοκτονία του 28χρονου συναδέλφου του , έγραψε ένα μικρό κείμενο. Μικρό αλλά “πλούσιο” σε πληροφορίες για το πως οι ακρίτες στρατιωτικοί καλούνται να επιβιώσουν στα σύνορα της χώρας. Το κείμενο μας έστειλε το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος:
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ ΕΠ.ΟΠ.     

Και εγώ ΕΠΟΠ είμαι. Παίρνω πλεον 840Ε. Πληρώνω 300 ενοίκιο, 40Ε κοινόχρηστα, 250Ε δόση αυτοκινήτου) απαραίτητο αφού η μονάδα είναι 15χλμ από το σπίτι μου. Η γυναίκα μου άνεργη.... 'Εχουμε 2 παιδάκια.

Η ιεραρχία αδιαφορεί και συνεχίζει να κόβει μισθούς.

Σκέφτομαι να απευθυνθώ στην εκκλησία ... Δεν έχουμε να φάμε.

Συνάδελφος σταμάτησε τα παιδιά του από το σχολείο γιατί δεν μπορούσε να πληρώνει τις ανάγκες του σχολείου -βιβλία, τετράδια. Άλλοι συνάδελφοι το βράδυ κάνουν βόλτα στους κάδους μήπως και βρουν κάτι για φαγητό, περήφανοι και αξιοπρεπείς, ώστε να μην αναγκαστούν να ζητήσουν δανεικά.

Μηπως πρέπει ο κάθε Διοικητής να ξαναπάρει συνέντευξη από όλους μας και να δει σε τι μοίρα βρισκόμαστε; Τα δεδομένα αλλάζουν κάθε μήνα. Μάλλον ο ΓΕΕΘΑ κ.Κωσταράκος θα πρέπει να ασχοληθεί με κάτι σημαντικό και να μην αφήνει τα στελέχη να ξεφτυλίζονται ψάχνοντας πλεον σε κάδους ή ζητώντας τη βοήθεια της εκκλησίας.

Το army.gr δημοσιεύει κάθε μέρα επισκέψεις της Ιεραρχίας σε κάτα τόπους μονάδες για αναψυχή. Απο πού πληρώνονται όλα αυτά τα έξοδα παράστασης εκτός έδρας και τα καύσιμα για την μετακίνηση; Οι Διοικητές των μονάδων σαν να μη συμβαίνει τίποτα χρησιμοποιούν για τη μετακίνηση τους τζιπ 4 ατόμων prive. Βλέπετε αυτοί είναι άνθρωποι άλλου Θεου.

Καταλαβαίνω ότι ο συνάδελφος είχε φτάσει στο απροχώρητο. Έρχονται και άλλοι μετά από αυτόν......... Η Ιεραρχία δεν παίρνει θέση φυσικά αφού καλά τρώνε από τα νόμιμα και μη....
onalert.gr

Αυτοκτονία ΕΠΟΠ στον Έβρο

 

Αυτοπυροβολήθηκε  28 χρονος ΕΠΟΠ  στο χωριό  Αλεποχώρι του νομού Έβρου τα ξημερώματα της Παρασκευής. Ο αυτόχειρας που αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι με όπλο, βρέθηκε στο δωμάτιό του νεκρός δίπλα  σε μια λίμνη αίματος , αφήνοντας ανάστατη την τοπική κοινωνία!  Στο σημείο βρέθηκαν άμεσα ο διοικητής του και συνάδελφοι από την υπηρεσία, οι οποίοι βρίσκονται εκεί μέχρι και αυτή την ώρα! Μέχρι στιγμής δεν έχει εντοπιστεί σημείωμα, στο οποίο ο άνδρας να εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία, όμως σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μας,  φέρεται να είπε στη μάνα του .."μάνα σ αφήνω, φεύγω.." και αμέσως πήγε στο δωμάτιό του και έδωσε τέλος στη ζωή του, πριν προλάβει να αντιδράσει η μητέρα του.  

onalert.gr

"Εκατομμύρια πολίτες χιλιάδες στρατιωτικοί δεν κάνουν φέτος Πάσχα" - Άρθρο του προέδρου του ΣΥΣΜΕΔ

του Αντισυνταγματάρχη (ΣΔΓ)
Ανέστη Τσουκαράκη

Αυτές τις ημέρες οι παλαιότεροι αναπολούμε τις ξέγνοιαστες εκείνες ημέρες όταν σαν μικρά παιδιά περιμέναμε με αγωνία τη Μεγάλη Εβδομάδα, τη Βδομάδα των Παθών, για να πάμε στην εκκλησία και να ζήσουμε έστω και νοερά τα Άγια Πάθη. Να μεταφερθούμε λίγο φανταστικά στους Αγίους Τόπους και να περπατήσουμε στα ίδια μονοπάτια που περπάτησε και ο Θεάνθρωπος. Να ανοίξουμε τα αυτιά μας και να ακούσουμε τη διδασκαλία Του. Να ακούσουμε τις συζητήσεις που ακολουθούσαν τα λόγια Του.

Τί όμορφες στιγμές. Τί ωραία μηνύματα. Άδολη η καρδιά των μικρών παιδιών, χωρίς προβληματισμούς. Αθώες σκέψεις, αναμένοντας την Ανάσταση. Αναμένοντας την Κυριακή του Πάσχα, που μαζί με φίλους και οικογένεια, από νωρίς το πρωί με τραγούδια και χορούς, θα τσουγκρίσεις τα κόκκινα αυγά, θα φας το τσουρέκι, θα γυρίσεις το αρνί στη σούβλα, θα τσιμπήσεις λίγο από το λίπος, την πέτσα.

Και ξαφνικά στην πραγματικότητα. Πάσχα 2013. Χωρίς όνειρα. Χωρίς φανταστικά σενάρια. Δυστυχώς η πραγματικότητα δεν σε αφήνει να ονειρευτείς. Να υπερβείς για λίγο τον εαυτό σου και σαν μεγαλύτερος, πλέον, μαζί με τα μικρά παιδιά σου, να περπατήσεις στα ίδια φανταστικά μονοπάτια και να μεταφερθείς σε εκείνη την εποχή. Η νέα εποχή που ζεις δεν σου επιτρέπει να κάνεις τις ημέρες του Πάσχα τίποτε περισσότερο απ΄ ότι η καθημερινότητά σου. Δύσκολες συνθήκες. Σύγχρονα – εκσυγχρονισμένα προβλήματα, που πατάνε όμως στην ίδια βάση.

Χιλιάδες οικογένειες στρατιωτικών, όπως εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών, δεν θα εορτάσουν φέτος το Πάσχα, όπως τα Ελληνικά ήθη και έθιμα προστάζουν. Ο εορτασμός αυτός θα γίνει μόνο από κάποιους (που γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά ποιοι είναι) ωσάν να μη συμβαίνει τίποτα. Για φέτος το όνειρο και το φανταστικό θα είναι η ίδια η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα δεν παύει να είναι ζοφερή. Δεν μπορούμε να την κρύψουμε κάτω από το χαλί. Να πατήσουμε το pause, να περάσει ο χρόνος και μετά πάλι play. Αυτά, πλέον, δεν γίνονται.

Ο χρόνος τρέχει. Ή ακολουθούμε όλοι μαζί ή παραμένουμε απαθείς θεατές. Αυτό που αξιοποιούμε, περισσότερο, τις ημέρες αυτές είναι η επαφή. Η συζήτηση. Η γνωριμία. Η σύνδεση των κρίκων μιας απέραντης αλυσίδας. Της αλυσίδας που θα εγκλωβίσει αυτούς που μας απαγόρευσαν το όνειρο. Αυτούς που απομάκρυναν τον ήλιο. Όλοι μας κοινωνοί, πλέον, των ίδιων προβλημάτων. Κανείς πιο πάνω από τον άλλον. Όλοι το ίδιο. Είμαστε ένα. Είμαστε και πρέπει να παραμείνουμε δυνατοί. Τροφή μας η ενότητα, η συμπαράσταση, η αλληλεγγύη, η εμπιστοσύνη. Ξεφεύγουμε όλοι μαζί από το μικρόκοσμό μας. Δεν υπάρχει, πλέον, διαφορετικότητα. Η γροθιά γίνεται συμπαγής. Διογκώνεται. Σκληραίνει. Οι καρποί πολύ σύντομα θα αποδώσουν. Το γνωρίζουν. Το τρέμουν. Δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν. Οι κινήσεις τους αποδεικνύονται κινήσεις άπειρων. Δεν μας πειράζει καθόλου αυτό. Μας αρέσει.

Μπορούμε, άραγε, να ξαναφέρουμε το όνειρο στη ζωή μας; Μπορούμε να κάνουμε το μαύρο άσπρο; Πολύ σύντομα.  

onalert.gr